... þegar ég les umræðuna í bloggheimum undanfarna daga um heimilisofbeldi, afleiðingar þess og dóma sem falla í þeim málum. Eins og sumir vita kannski, þá hef ég þurft að þola heimilisofbeldi af hendi tveggja fyrrum sambýlismanna minna, öðrum þó sýnu verri en hinum. Ég átti ofsalega gott spjall við góðan vin í kvöld, og þetta kom til tals. Þeir sem þekkja mig eru yfirleitt hissa að heyra að ég hafi einhverntíma verið "góða konan" sem lét berja sig og tukta, án þess að reyna að bera hönd fyrir höfuð mér. Einkanlega þegar fólk veit við hvað ég vinn. Presturinn minn, sem sá um skilnaðinn, spurði í forundran þegar hann sá útganginn á mér eftir heiftarlega líkamsárás af hendi fyrrum eiginmanns, hvernig stæði á því að það sæi ekkert á honum!
Oft verður mér svara fátt, þegar ég er spurð hvers vegna konur láti svona ganga yfir sig, eða þegar ég heyri að það sé hreinlega eitthvað að svona konum! En ég er búin að finna þá útskýringu sem lýsir best þessu ástandi (að mínu mati allavega) og sem fær fólk til að skilja hvað gerist í raun og veru. Ímyndaðu þér að þú sért að labba á Laugaveginum, og það kemur bíll og keyrir yfir þig. Þegar þú ert að reyna að standa upp, kemur annar bíll og keyrir aftur yfir þig og svo koll af kolli, þar til þú hefur enga orku, getu eða vilja til að standa upp. Fyrir mér er þetta nefnilega svona einfalt. Ofsalega góð vinkona mín benti mér líka á nýverið, að þetta ofbeldishjónaband sem ég er að losna úr, hafi í raun bara verið eftirköstin af erfiðu ofbeldissambandi fyrir 12 árum, því ég hafi í raun aldrei komist það langt frá því að finnast ég eiga eitthvað annað skilið. Og það er alveg rétt hjá henni. Mér fannst aldrei neitt sérstaklega athugavert við að búa við ofbeldi, vegna þess að ég átti ekkert betra skilið. Svona er nú mannshugurinn stundum brenglaður.
Ég er líka á því að konur sem búa við ofbeldi og lesa um meðferð þessarra mála fyrir dómstólum brestur kjark til að kæra og gera eitthvað í sínum málum, því að yfirvöld og dómstólar eru í raun að segja við þessar konur á hverjum degi: Þið eigið þetta bara skilið! Og ímyndið ykkur nú að nánustu vinir og vandamenn segi við þessar konur: Ég skil bara ekkert í þér! Það vantar bara eitthvað í þig kona! Eða eitthvað í þeim dúrnum. Nú eða eins og ég fékk að heyra, að þetta gæti nú ekki verið svona slæmt, hann væri nú góður skaffari, eða hann væri svo góður við börnin, eða hann er alltaf svo almennilegur við mig. Dastu ekki bara í stiganum? Labbaðirðu ekki bara á hurð? Menn geta nú ekki nauðgað sambýliskonum sínum svo auðveldlega! Auðvitað brast mig kjark, eins og allar hinar konurnar, konurnar sem enginn heyrir um, því þær þegja þunnu hljóði. Þora ekki fyrir sitt litla líf að reyta manninn til reiði með því að kæra hann, vitandi að hann fær aldrei dóm fyrir þetta, og allar líkur á að hann komi dýrvitlaus til baka og berji úr henni líftóruna fyrir að hafa kært sig! Börnin á þessum heimilum líða líka, þó svo að ofbeldið beinist ekki gegn þeim. Þau búa við óbærilega spennunna sem ríkir á heimilinu, og læðast með veggjum til að espa ekki ofbeldismanninn upp að óþörfu. Auðvitað á ekkert barn að þurfa að búa við svona ástand. Ég veit að ég er reynslunni ríkari, og þakka fyrir það, en helst hefði ég kosið að þurfa ekki að læra þessa lexíu, vitandi hvað hún kostaði börnin mín. Ég er hins vegar svo lánsöm að geta rætt flesta (ef ekki alla) hluti við börnin mín, og síðastliðið ár höfum við mikið rætt um ofbeldi og orsakir þess, og afleiðingar. Og örverpið mitt er ekki lengur hræddur heima, hann hefur ekki lengur knýjandi þörf til að læsa útihurðinni í hvert sinn sem um hana er gengið, og hann er ekki lengur hræddur um að ofbeldismaðurinn brjótist inn og berji okkur. Sem betur fer! En það tók töluverðan tíma að ná þeim árangri. Vonandi skilar þessi erfiða lífsreynsla hans sér þannig að hann komi fram við konur af virðingu ævina á enda, og finni aldrei hjá sér þörf fyrir að lemja einhvern af því maturinn var ekki rétt eldaður eða á réttum tíma, eða af því að einhver kom í kaffi, eða af því að einhver heilsaði einhverjum úti á götu.
Hins vegar held ég að til þess að þetta megi verða að veruleika fyrir alla unga Íslendinga, þurfi stjórnvöld að taka sér tak og skoða refsingar í þessum málaflokki ofan í kjölinn. Skilaboðin sem ég fékk, þegar eiginmaðurinn fyrrverandi fékk loks dóminn fyrir að hafa barið mig í kássu fyrir framan fullt hús af börnum, voru þau að hann ætti nú eiginlega að skammast sín pínulítið og gera þetta ekki aftur (allavega ekki þannig að til hans næðist) en í raun og veru hefði hann verið í fullum rétti til að tukta mig aðeins til, því hann fékk tveggja mánaða skilorð til tveggja ára! Ég lærði líka þá erfiðu lexíu fyrir héraðsdómi, að þegar maður fer sundurlaminn og mölbrotinn á sálinni og jafnvel á líkama, þarf maður sjálfur að heimta röntgenmyndir og ljósmyndir, til að vera viss um að allir áverkar komi fram í áverkavottorði. Það er slæmt þegar neyðarmóttakan stendur sig ekki betur en það í hlutverki sínu við að sinna þolendum ofbeldis.
Að lokum ætla ég að vísa hér á tvær síður þar sem umræða um þessi mál hefur verið fjörug undanfarið, og vona svo sannarlega að almenningur og ekki síður stjórnvöld fari að hugsa sinn gang í framkomu við þolendur ofbeldis.
Kolgríma
Hringbrautin
Skyldi þetta vera eins eftir tíu ár? Ja, kona spyr sig.....
Fyrst birt 13.3.2008 | 03:55Oft verður mér svara fátt, þegar ég er spurð hvers vegna konur láti svona ganga yfir sig, eða þegar ég heyri að það sé hreinlega eitthvað að svona konum! En ég er búin að finna þá útskýringu sem lýsir best þessu ástandi (að mínu mati allavega) og sem fær fólk til að skilja hvað gerist í raun og veru. Ímyndaðu þér að þú sért að labba á Laugaveginum, og það kemur bíll og keyrir yfir þig. Þegar þú ert að reyna að standa upp, kemur annar bíll og keyrir aftur yfir þig og svo koll af kolli, þar til þú hefur enga orku, getu eða vilja til að standa upp. Fyrir mér er þetta nefnilega svona einfalt. Ofsalega góð vinkona mín benti mér líka á nýverið, að þetta ofbeldishjónaband sem ég er að losna úr, hafi í raun bara verið eftirköstin af erfiðu ofbeldissambandi fyrir 12 árum, því ég hafi í raun aldrei komist það langt frá því að finnast ég eiga eitthvað annað skilið. Og það er alveg rétt hjá henni. Mér fannst aldrei neitt sérstaklega athugavert við að búa við ofbeldi, vegna þess að ég átti ekkert betra skilið. Svona er nú mannshugurinn stundum brenglaður.
Ég er líka á því að konur sem búa við ofbeldi og lesa um meðferð þessarra mála fyrir dómstólum brestur kjark til að kæra og gera eitthvað í sínum málum, því að yfirvöld og dómstólar eru í raun að segja við þessar konur á hverjum degi: Þið eigið þetta bara skilið! Og ímyndið ykkur nú að nánustu vinir og vandamenn segi við þessar konur: Ég skil bara ekkert í þér! Það vantar bara eitthvað í þig kona! Eða eitthvað í þeim dúrnum. Nú eða eins og ég fékk að heyra, að þetta gæti nú ekki verið svona slæmt, hann væri nú góður skaffari, eða hann væri svo góður við börnin, eða hann er alltaf svo almennilegur við mig. Dastu ekki bara í stiganum? Labbaðirðu ekki bara á hurð? Menn geta nú ekki nauðgað sambýliskonum sínum svo auðveldlega! Auðvitað brast mig kjark, eins og allar hinar konurnar, konurnar sem enginn heyrir um, því þær þegja þunnu hljóði. Þora ekki fyrir sitt litla líf að reyta manninn til reiði með því að kæra hann, vitandi að hann fær aldrei dóm fyrir þetta, og allar líkur á að hann komi dýrvitlaus til baka og berji úr henni líftóruna fyrir að hafa kært sig! Börnin á þessum heimilum líða líka, þó svo að ofbeldið beinist ekki gegn þeim. Þau búa við óbærilega spennunna sem ríkir á heimilinu, og læðast með veggjum til að espa ekki ofbeldismanninn upp að óþörfu. Auðvitað á ekkert barn að þurfa að búa við svona ástand. Ég veit að ég er reynslunni ríkari, og þakka fyrir það, en helst hefði ég kosið að þurfa ekki að læra þessa lexíu, vitandi hvað hún kostaði börnin mín. Ég er hins vegar svo lánsöm að geta rætt flesta (ef ekki alla) hluti við börnin mín, og síðastliðið ár höfum við mikið rætt um ofbeldi og orsakir þess, og afleiðingar. Og örverpið mitt er ekki lengur hræddur heima, hann hefur ekki lengur knýjandi þörf til að læsa útihurðinni í hvert sinn sem um hana er gengið, og hann er ekki lengur hræddur um að ofbeldismaðurinn brjótist inn og berji okkur. Sem betur fer! En það tók töluverðan tíma að ná þeim árangri. Vonandi skilar þessi erfiða lífsreynsla hans sér þannig að hann komi fram við konur af virðingu ævina á enda, og finni aldrei hjá sér þörf fyrir að lemja einhvern af því maturinn var ekki rétt eldaður eða á réttum tíma, eða af því að einhver kom í kaffi, eða af því að einhver heilsaði einhverjum úti á götu.
Hins vegar held ég að til þess að þetta megi verða að veruleika fyrir alla unga Íslendinga, þurfi stjórnvöld að taka sér tak og skoða refsingar í þessum málaflokki ofan í kjölinn. Skilaboðin sem ég fékk, þegar eiginmaðurinn fyrrverandi fékk loks dóminn fyrir að hafa barið mig í kássu fyrir framan fullt hús af börnum, voru þau að hann ætti nú eiginlega að skammast sín pínulítið og gera þetta ekki aftur (allavega ekki þannig að til hans næðist) en í raun og veru hefði hann verið í fullum rétti til að tukta mig aðeins til, því hann fékk tveggja mánaða skilorð til tveggja ára! Ég lærði líka þá erfiðu lexíu fyrir héraðsdómi, að þegar maður fer sundurlaminn og mölbrotinn á sálinni og jafnvel á líkama, þarf maður sjálfur að heimta röntgenmyndir og ljósmyndir, til að vera viss um að allir áverkar komi fram í áverkavottorði. Það er slæmt þegar neyðarmóttakan stendur sig ekki betur en það í hlutverki sínu við að sinna þolendum ofbeldis.
Að lokum ætla ég að vísa hér á tvær síður þar sem umræða um þessi mál hefur verið fjörug undanfarið, og vona svo sannarlega að almenningur og ekki síður stjórnvöld fari að hugsa sinn gang í framkomu við þolendur ofbeldis.
Kolgríma
Hringbrautin
Skyldi þetta vera eins eftir tíu ár? Ja, kona spyr sig.....
Athugasemdir
1 
Þú ert eðal-töffari Berglind Nanna Þessa færslu ættu allir að lesa.'Eg er búin að senda þér póst.
Rannveig H, 13.3.2008 kl. 08:06
2 
Ég get bara sagt eitt eftir þessa lesningu Berglind mín og hún er sú að ég er 100 % sammála þér í þessu 
Íris G (IP-tala skráð) 13.3.2008 kl. 11:59
5 
þú veist svosem hvað mér finnst um þig dúllan mín. Þú ert hugrökk að þora að tala um þetta opinberlega og ég er viss um að það hjálpar þeim sem lesa, hvort sem er að koma sér út úr slæmu ástandi eða skilja betur þær raunir sem þessar konur þurfa að þola. Þín er ekki skömmin heldur þeirra sem ofbeldinu beita. Hlakka til að sjá þig annað kvöld í Mosó, færð frá mér extra stórt knús sætust.
Sylvía (IP-tala skráð) 13.3.2008 kl. 14:36
6 
Það er óhuggulegt hversu margar konur lifa við ofbeldi. Ein frænka mín er gift mjög ofbeldisfullum manni og fyrir mörgum árum kom hún oft til mín á nóttinni, blá og blóðug. Ég vorkenndi henni alltaf hræðilega, gaf henni kaffi og reyndi að hugga hana. Svo fékk ég nóg. Ég skammaði hana fyrir að láta bjóða sér og börnunum upp á þetta ástand og hvatti hana til að skilja við manninn hið snarasta. Hún rauk út í fússi, kom aldrei til mín aftur og er enn gift manninum. Þetta bara skil ég ekki.
Helga Magnúsdóttir, 13.3.2008 kl. 15:15
7 
Þú ert allavega komin út úr þessu. Svo þú vannst, ert hetja.
Nanna Katrín Kristjánsdóttir, 13.3.2008 kl. 15:48
9 
Kærar þakkir, allir sem hafa skrifað athugasemdir! Ekki átti ég nú von á þessu í nótt þegar ég aflestaði hausinn minn á skjáinn. Eitt er þó víst, að umræðan hefur sjaldan eða aldrei verið jafnþörf og núna. Ég er bara eitt sandkorn í fjörunni, en ef þau safnast saman geta áhrif þeirra verið ótrúlega mögnuð!
Helga: ég get vel skilið þig, að þú skiljir þetta illa eða ekki, því það er með þetta eins og svo margt annað, t.d. alkóhólisma og geðveiki, að hafi maður ekki staðið í þessum sporum sjálfur, getur verið ansi snúið að setja sig í þau.
Nanna: Mér finnst ég nú engin hetja, bara þrjóskupúki sem böðlast áfram!
Pálmi: Við vitum það svosem bæði, hafandi gengið þann veg sem við höfum gert, að reynsla ein og sér er lítils virði, ef maður reynir ekki að nýta hana sjálfum sér og öðrum til góða. Það lærði ég á Staðarfelli fyrir 16 árum, og er enn að rembast við að nýta alla erfiða reynslu mér og öðrum til góða. Stundum er það auðvelt, og stundum svitnar maður byssukúlum við það, en þetta viðhorf hefur þó fleytt mér yfir margan erfiðan hjallann á lífsleiðinni. Og ég er alveg sammála þér um það sem þú segir á þínu bloggi. að mikið af þessu er uppeldislegt. Eins og ég sagði, þá er ég svo heppin með mína stráka, og er einmitt að fylgjast með frumburðinum stíga sín fyrstu skref í lífinu með stúlkunni sem hann er ástfanginn af, og ég er við það að rifna úr stolti, þegar ég sé hvað hann ber takmarkalausa virðingu fyrir henni, og sýnir henni á allan mögulegan hátt hvað hún er honum mikils virði. Það, fyrir mér, eru öll verðlaunin sem ég þarf!
Helga: ég get vel skilið þig, að þú skiljir þetta illa eða ekki, því það er með þetta eins og svo margt annað, t.d. alkóhólisma og geðveiki, að hafi maður ekki staðið í þessum sporum sjálfur, getur verið ansi snúið að setja sig í þau.
Nanna: Mér finnst ég nú engin hetja, bara þrjóskupúki sem böðlast áfram!
Pálmi: Við vitum það svosem bæði, hafandi gengið þann veg sem við höfum gert, að reynsla ein og sér er lítils virði, ef maður reynir ekki að nýta hana sjálfum sér og öðrum til góða. Það lærði ég á Staðarfelli fyrir 16 árum, og er enn að rembast við að nýta alla erfiða reynslu mér og öðrum til góða. Stundum er það auðvelt, og stundum svitnar maður byssukúlum við það, en þetta viðhorf hefur þó fleytt mér yfir margan erfiðan hjallann á lífsleiðinni. Og ég er alveg sammála þér um það sem þú segir á þínu bloggi. að mikið af þessu er uppeldislegt. Eins og ég sagði, þá er ég svo heppin með mína stráka, og er einmitt að fylgjast með frumburðinum stíga sín fyrstu skref í lífinu með stúlkunni sem hann er ástfanginn af, og ég er við það að rifna úr stolti, þegar ég sé hvað hann ber takmarkalausa virðingu fyrir henni, og sýnir henni á allan mögulegan hátt hvað hún er honum mikils virði. Það, fyrir mér, eru öll verðlaunin sem ég þarf!
Berglind Nanna Ólínudóttir, 13.3.2008 kl. 17:59
10 
Það er annar hlutur sem getur komið inn í sem ástæða þess að erfitt er að yfirgefa ofbeldismanneskju í sambandi. Það er kenningin um hugrænt misræmi.
Í stuttu máli þá er hægt að færa þessa kenningu upp á manneskju sem kýs að vera áfram í sambandi með ofbeldismanneskju þannig að það samræmist ekki hugmyndum hennar um sjálfa sig að hún sé nógu vitlaus til að vera í sambandi með einhverjum sem mun einungis kvelja hana og kúga til lengdar.
Til þess að láta þessa hugmynd ganga upp þá er of ýkt viðleitni lögð í það að finna minnstu jákvæðu hliðar á ofbeldismanneskjunni og haldið stíft í þá trú að hún muni breytast til betra og þar af leiðandi muni hegðun hennar samræmast þeirri hugmynd sem maður hafði í upphafi af henni. Þar með væri trú manns á eigin dómgreind líka viðhaldið.
Nánar má lesa um þessa kenningu í grein sem birtist á egginni: http://www.eggin.is/index.php?option=com_content&task=view&id=568&Itemid=9
Í stuttu máli þá er hægt að færa þessa kenningu upp á manneskju sem kýs að vera áfram í sambandi með ofbeldismanneskju þannig að það samræmist ekki hugmyndum hennar um sjálfa sig að hún sé nógu vitlaus til að vera í sambandi með einhverjum sem mun einungis kvelja hana og kúga til lengdar.
Til þess að láta þessa hugmynd ganga upp þá er of ýkt viðleitni lögð í það að finna minnstu jákvæðu hliðar á ofbeldismanneskjunni og haldið stíft í þá trú að hún muni breytast til betra og þar af leiðandi muni hegðun hennar samræmast þeirri hugmynd sem maður hafði í upphafi af henni. Þar með væri trú manns á eigin dómgreind líka viðhaldið.
Nánar má lesa um þessa kenningu í grein sem birtist á egginni: http://www.eggin.is/index.php?option=com_content&task=view&id=568&Itemid=9
Kristín Kristjánsdóttir (IP-tala skráð) 13.3.2008 kl. 19:47
11 
Þú ert hetja og ég er mjög svo stolt að geta kallað þig vinkonu og hana nú ..
Sjáumst hressar í mosó á morgun.
Sjáumst hressar í mosó á morgun.
Lippý) (IP-tala skráð) 14.3.2008 kl. 00:13
12 
Við erum búnar að spjalla um allt fram og til baka ezkan svo þú veist mína skoðun....
Ég ætla því bara að segja einu sinni enn: Ég er stolt af þér og þínum árangri! Og....þú átt gott skilið, mundu það sweetest!
Ég ætla því bara að segja einu sinni enn: Ég er stolt af þér og þínum árangri! Og....þú átt gott skilið, mundu það sweetest!
Addý (IP-tala skráð) 14.3.2008 kl. 03:23
13 
mér finnst þú mjög kjörkuð og það er svo þarft að þessi umræða fái byr undir báða vængi ... ég held að það séu t.d. margar konur (og menn) sem halda að nauðgun sé ekki til í sambúð eða hjónabandi ... einhvern tíma var auglýst að nei þýðir nei, það á líka við innan veggja heimilisins ... ég er alveg komin með upp í kok af þessari aumingjagæsku sem er látin viðgangast í dómskerfinu, ég hef ekki samúð með ómennum sem níðast á börnum og konum, en á meðan við komum ekki fram úr skammarkróknum fá þeir enn að komast upp með þetta, vonandi finna fleiri konur styrk í skrifum þínum.
Elín Sigríður Grétarsdóttir, 14.3.2008 kl. 12:34
14 
Þú ert náttúrulega ekkrt nema æðisleg Berglind mín:* Og börnin þín(og ég) ættum að vera mjög stolt af því að eiga þig sem móður(vinkonu)
Takk fyrir mig QT! :*
Takk fyrir mig QT! :*
Gaggý (IP-tala skráð) 15.3.2008 kl. 22:18
15 
Elsku Berglind mín mikið ofsalega er ég glöð að þú og börnin þín eruð komin út úr þessum viðbjóði.
Þú ert algjört hörkutól og mátt sko alveg vita það að þú ert hetja.Og börnin þín yndisleg,eins og þú
Gangi þér vel elskan....
Þú ert algjört hörkutól og mátt sko alveg vita það að þú ert hetja.Og börnin þín yndisleg,eins og þú
Gangi þér vel elskan....
Magga (IP-tala skráð) 17.3.2008 kl. 21:38
16
Gaggý mín: Ég er ofsalega heppin að eiga hlut í svona stelpu eins og þér, svo takk fyrir að leyfa mér að eiga í þér!!! Og ég er líka ofsalega stolt af þér, mundu það!
Sonja mín: Takk fyrir orðin þín, en sumt af þessu vorum við nú búin að ganga í gegnum áður en þú komst inn í líf okkar! Gott að sjá að allt gangi vel hjá þér, og líkt og með Gaggý, þá á ég nú nokkur hlutabréfin í þér sæta!!!! Knús og kossar!
Kolla mín: Já, kynið mitt er gott og déskoti seigt í því, eins og við vitum báðar! Og ég skal leggja heilan skóg af rauðum rósum á leiðið þitt daginn sem þessir hlutir eru komnir í lag!!!!!!!! Minna má það ekki vera fyrir svona stórkostlega konu eins og þig!
Magga mín: Takk fyrir þessi orð þín, alltaf gott að eiga þig að!
Annars ætla ég að reyna að blogga á eftir, sjáum til hvernig það fer!
Sonja mín: Takk fyrir orðin þín, en sumt af þessu vorum við nú búin að ganga í gegnum áður en þú komst inn í líf okkar! Gott að sjá að allt gangi vel hjá þér, og líkt og með Gaggý, þá á ég nú nokkur hlutabréfin í þér sæta!!!! Knús og kossar!
Kolla mín: Já, kynið mitt er gott og déskoti seigt í því, eins og við vitum báðar! Og ég skal leggja heilan skóg af rauðum rósum á leiðið þitt daginn sem þessir hlutir eru komnir í lag!!!!!!!! Minna má það ekki vera fyrir svona stórkostlega konu eins og þig!
Magga mín: Takk fyrir þessi orð þín, alltaf gott að eiga þig að!
Annars ætla ég að reyna að blogga á eftir, sjáum til hvernig það fer!
Berglind Nanna Ólínudóttir, 17.3.2008 kl. 22:30
17
Takk fyrir það Díana mín, það er svo sem ekki skrifað utan á okkur að við búum yfir þessari reynslu! Og ég er alveg á fullu við að nýta þetta mér og vonandi öðrum líka, til góðs. Nú læt ég bara dekra við mig, og nýt þess í botn! Ég er svo heppin að eiga ofsalega góða vinkonu sem lánar mér dómgreindina sína mjög reglulega, og hún hefur verið mjög dugleg við að benda mér á allt það góða sem ég á og á skilið! Og hún er líka dugleg við að halda mér við efnið, og benda mér á ef ég er að fara í gamla farið!!!
Berglind Nanna Ólínudóttir, 21.3.2008 kl. 00:32
Halló allir, þetta er frábær vitnisburður sem ég verð að deila. Ég trúði aldrei á álög eða töfra fyrr en ég kynntist Dr.Sango. Eftir 5 ára skilnað fór konan mín frá mér með tvö börn. Ég framdi næstum sjálfsmorð, ég var tilfinningalega brotinn. Þakkir til galdraútgefanda sem heitir Dr.Sango og kynntist ég á netinu. Einn dyggan dag, þegar ég vafraði á vefnum, fann ég mikið af viðbrögðum við þessu tiltekna hjóli. Sumir fullvissuðu hann um að hann hefði skilað fyrrverandi ástvini sínum til baka, aðrir fullvissuðu hann um að hann hefði endurbyggt leg þeirra, læknað krabbamein og aðra sjúkdóma, aðrir fullvissuðu hann um að hann gæti töfrað fram til að stöðva skilnaðinn. Ég var líka frammi fyrir einum sérstökum vitnisburði, það var kona að nafni Marry, hún bar vitni um hvernig hann skilaði fyrrverandi ástvini sínum á innan við 2 dögum og í lok vitnisburðarins hafnaði hún tölvupósti sínum. Póstfang (spellspecialistcaster937@gmail.com). Eftir að hafa lesið allar þessar umsagnir ákvað ég að prófa. Ég hafði samband við hann með tölvupósti hans og útskýrði vandamál hans fyrir honum. Á aðeins 48 klukkustundum kom konan mín aftur til mín. Við höfum leyst vandamál okkar og erum jafnvel hamingjusamari en áður. Dr.Sango er virkilega hæfileikaríkur maður, ég ætla ekki að hætta að senda hann vegna þess að hann er ótrúleg manneskja. Ef þú ert í vandræðum og ert að leita að raunverulegri lausn og raunverulegu álögðu hjólinu sem leysir öll vandamál þín fyrir þig, hafðu samband við Dr.Sango með krafta sína. Það getur gert drauma þína að veruleika
ReplyDeleteÞað getur líka hjálpað þér:
1. Skilaðu kærasta þínum eða kærustu
2. Skilaðu manni þínum eða konu
3. Vinna í happdrætti og kynningu á skrifstofunum
4. Hjálpaðu þér að verða ólétt ef þú þarft barn
5. Hafðu samband við hann núna til að fá fullkomna lækningu við öllum veikindum: Hangout: netfang: spellspecialistcaster937@gmail.com
Recovering stolen crypto is challenging, but by acting quickly and using legitimate tools, many victims can trace and recover their digital assets.
ReplyDeleteWith their professional approach, transparent process, and strong reputation, Infinite Digital Recovery has become one of the most trusted and well-reviewed crypto recovery experts in the United States, offering victims structured assistance — without upfront payment.
Email: infinitedigitalrecovery@techie.com
WH47SAPP: + 1 323** 554** 3592