.... kannski fyrst og fremst vegna frétta vikunnar af dómum í kynferðisbrotamálum. Hef aðallega verið að lesa annarra manna blogg um þennan hræðilega málaflokk, og ég verð svo reið, að ég held mig til hlés, bæði í athugasemdum og bloggfærslum, því ég er ekki viss um að ég sé ábyrg orða minna þegar ég er svona reið!
Hef mikið velt því fyrir mér að skrifa hér langa og nákvæma færslu um mína reynslu af þessum málum, en þar sem sú reynsla snertir fleiri en mig, og ég er enn svo reið, hef ég enn ekki haft mig í það. Er alltaf svo upptekin af því að hugsa um hag annarra, og ég veit það manna best að "svo oft leyndist strengur í brjósti, sem brast við biturt andsvar, gefið án saka". Ekki það að þetta sé eitthvað saklaust, síður en svo. Þessi mál hafa kannski líka verið mér ofarlega í huga, því ég er endalaust að fá einhverjar áminningar um þessa reynslu mína þessa dagana. Þess vegna hef ég ekki bloggað mikið, og jólaskapið er langt undan. Langar eiginlega ekkert að halda jól núna! En ..... þar sem ég er alltaf að hugsa fyrst og síðast um börnin mín, verða auðvitað haldin jól hér á þessu heimili, með öllu draslinu. Alveg svona keppnis-jól hugsa ég. Og frumburðurinn er ákveðinn í að vera heima hjá mömmu á aðfangadag, ekki komið á hreint með tengdadótturina. Heldur ekki komið á hreint með ömmu gömlu, miklar breytingar á hennar högum núna, svo það er enn ekki ljóst hve margir verða hér í mat á aðfangadag. Sýnist nú stefna í tvo stóra hamborgarhryggi hér á aðfangadag og einhver kíló af heimareyktu hangiketi á jóladag. Kannski spurning um að senda mannskapinn allan í magaminnkun, og sjá hvort innkaupin hér fari þá að líkjast eðlilegum heimilum??? Ja, kona spyr sig......
Annars lítið títt, ligg enn í pest af og til, sýnist ég verða að fara til læknis svona einhverntíma með nýju ári, ef ég ætla ekki að eyða næsta ári öllu í þetta vesen.
Svo hefur nú jólagleðin verið ansi tregakennd síðasta áratuginn eða svo, virðist sem seint verði komist yfir sorg og ástvinamissi á þessari hátíð ljóss og friðar. Veit að besta vinkona mín þekkir þennan trega jafnvel og ég, og það léttir aðeins á að vera ekki ein með þessar hugsanir.
Á þessum tíma árs fer ég líka að horfa yfir farinn veg, hvað hafi farið vel á árinu, og hvað ekki, hvað var vel gert og hvar ég get bætt mig. Sýnist nú á uppgjöri ársins, að ég megi nokkuð vel við una, en það er samt alltaf eitthvað sem má bæta. Og eitt af því sem ég er ekki sátt við, er hversu lélegur vinur ég hef reynst á árinu. Ég hef reynt að leggja mig fram um að vera vinur vina minna, og sinna þeim sem skyldi í gegnum tíðina, en þetta árið hef ég ekki staðið mig í stykkinu. Þannig að ég lofa breyttum og bættum samskiptum á komandi ári.
Kannski spurning um að senda nokkra tölvupósta núna, sem hafa setið óralengi í innhólfinu mínu án þess að ég svari!!!!
Hef mikið velt því fyrir mér að skrifa hér langa og nákvæma færslu um mína reynslu af þessum málum, en þar sem sú reynsla snertir fleiri en mig, og ég er enn svo reið, hef ég enn ekki haft mig í það. Er alltaf svo upptekin af því að hugsa um hag annarra, og ég veit það manna best að "svo oft leyndist strengur í brjósti, sem brast við biturt andsvar, gefið án saka". Ekki það að þetta sé eitthvað saklaust, síður en svo. Þessi mál hafa kannski líka verið mér ofarlega í huga, því ég er endalaust að fá einhverjar áminningar um þessa reynslu mína þessa dagana. Þess vegna hef ég ekki bloggað mikið, og jólaskapið er langt undan. Langar eiginlega ekkert að halda jól núna! En ..... þar sem ég er alltaf að hugsa fyrst og síðast um börnin mín, verða auðvitað haldin jól hér á þessu heimili, með öllu draslinu. Alveg svona keppnis-jól hugsa ég. Og frumburðurinn er ákveðinn í að vera heima hjá mömmu á aðfangadag, ekki komið á hreint með tengdadótturina. Heldur ekki komið á hreint með ömmu gömlu, miklar breytingar á hennar högum núna, svo það er enn ekki ljóst hve margir verða hér í mat á aðfangadag. Sýnist nú stefna í tvo stóra hamborgarhryggi hér á aðfangadag og einhver kíló af heimareyktu hangiketi á jóladag. Kannski spurning um að senda mannskapinn allan í magaminnkun, og sjá hvort innkaupin hér fari þá að líkjast eðlilegum heimilum??? Ja, kona spyr sig......
Annars lítið títt, ligg enn í pest af og til, sýnist ég verða að fara til læknis svona einhverntíma með nýju ári, ef ég ætla ekki að eyða næsta ári öllu í þetta vesen.
Svo hefur nú jólagleðin verið ansi tregakennd síðasta áratuginn eða svo, virðist sem seint verði komist yfir sorg og ástvinamissi á þessari hátíð ljóss og friðar. Veit að besta vinkona mín þekkir þennan trega jafnvel og ég, og það léttir aðeins á að vera ekki ein með þessar hugsanir.
Á þessum tíma árs fer ég líka að horfa yfir farinn veg, hvað hafi farið vel á árinu, og hvað ekki, hvað var vel gert og hvar ég get bætt mig. Sýnist nú á uppgjöri ársins, að ég megi nokkuð vel við una, en það er samt alltaf eitthvað sem má bæta. Og eitt af því sem ég er ekki sátt við, er hversu lélegur vinur ég hef reynst á árinu. Ég hef reynt að leggja mig fram um að vera vinur vina minna, og sinna þeim sem skyldi í gegnum tíðina, en þetta árið hef ég ekki staðið mig í stykkinu. Þannig að ég lofa breyttum og bættum samskiptum á komandi ári.
Kannski spurning um að senda nokkra tölvupósta núna, sem hafa setið óralengi í innhólfinu mínu án þess að ég svari!!!!
Fyrst birt 15.12.2007 | 01:53
Athugasemdir
Jamm, veit sko alveg um hvað þú ert að tala....kveiktu á útikerti zkan og reyndu að finna ró í hjarta þér
Vá hvað tíminn flygur...eða finnst manni hann bara fljúga eftir því sem maður sjálfur eldist
Það vantaði alveg eitthvað fyrir þann merka áfanga... Þegar maður verður þrítugur getur maður alltaf huggað sig við það að" Það sem tvítugur getur, gerir þrítugur beter"...svo þegar maður er fertugur...þá er það " Allt er fertugum fært"... þannig að ég bjó bara til þetta slagorð..." Fitt og flott fimmtug" svo er jú bara eftir að lifa upp til þess...
En hvað um það ..hér á mínu heimili verður allavega fullt af "jóla"köttum, enda fæddust hér 5 slík fyrir 3 vikum síðan..að vísu munu 3 stelpur verða 4 vikna 24 des en 2 strákar 25 des...nokkuð spes að sama hollið eigi 2 fæðingardaga...en svona er það nú í þessu tilfelli.. Svo það verður sko fjör hér ..í það heila 8 kettir á heimilinu núna...
En blessaða sorgina og söknuðinn þekki ég vist líka þó svo annarra sorgir og raunir minnki ekkert við það...búin að kveðja ansi marga hinstu kveðju á rúmu ári. Held það séu um 10 manns..Svo ég fari bara aftur í des á síðasta ári, þá dó ung frænka mín ( amma hennar og pabbi eru systkini) í byrjun des fyrir ári síðan og lítill er heimurinn þá kemur í ljós að hún var tengdadóttir einna bloggurunum hér. Svo
Hún var jarðsett 12 des og svo var vinur okkar jarðsettur 19 des á Akureyri og þegar ég rifja upp þann dag þá er allavega eitt alveg óbreytt en það er sko veðrið sama rokið og rigningin. Veginn gróf í sundur upp í Norðurárdal aðfararnótt 20 des... Það er alltaf sorglegt þegar fólk deyr og erfiðast er það þegar þeir tengjast manni mikið þá er alltaf erfiðara að díla við sorgina og ekki síst þegar það er jú í blóma lífsins og manni finnst það ekki passa en svo reynir maður að hugga sig með því að þeir sem guðirnir elski deyji ungir.... og svoleiðis.. Svo dó amma hennar í lok jan á þessu ári..Þannig að þetta var nú orðið alveg nóg verð ég að viðurkenna...
Ég sendi mínar bestu kveðjur til allra ættingja þessa einstaklinga sem kvöddu þennan heim á svipuðum tíma og bæði á á vofveiglegan hátt..Sem betur fer á desember í ár allavega í sambandi við dauðsföll ekki sameiginlegt með síðasta árs en annars er á síðustu 2 árum búið að höggva mjög stór skörð í vina og ættingja hóp minn....Held að fólk ætti almennt að gera meira af því að halda ættarmót og reunion og svona vina hittinga svo að einu tengslin verði ekki í gegnum jarðafarir.... Fer að verða svolítið lélegt ef að einu skiftin sem sumir ætttingjarnir hittast á er á jarðarförum en þannig er það búið að vera hjá mér í nokkuð langan tíma..
En kæra Nanna.. í sambandi við það hversu góður eða lélegur vinur maður er, fer ekki endilega eftir fjölda heimsókna eða símtala á hverjum degi, heldur að vera til staðar þegar þörf er á og þá eins vel og maður getur , maður getur jú ekki betur. Enginn veit hver er jú í raun vinur, fyrr en virkilega reynir á ...Þá fyrst sést hvort að vináttan nær út fyrir spjall yfir kaffibolla...það er ekki endilga sá eða sú sem maður heldur að muni verða fyrstur til að rétta hjálparhönd eða hugga og stappa í mann stálinu þegar maður þarf á að halda....það er ég búin að sjá.. Ef að vinatta væri metin út frá fjölda heimsókna..ja.hehumm..þá held ég að ég ætti nú einungis einn vin....en það er jú ekki fjöldinn/magnið heldur gæðin..
Ég er allavega mjög þakklát fyrir þessa vini sem ég get kallað mína og hafa virkilega verið til staðar þegar ég þurfti á að halda á þessu ári og bara alltaf, en einnig er ég búin að eignast nýja. Þannig að ég ætla að minnast þessa árs sem er búið að marka ansi stór spor í mínu lífi, sem ársins sem kenndi mér mikið um vináttu, ástir og sorgir, svo sem líka og vona að ég hafi lært eitthvað á. Takk fyrir okkar vináttu kæra Nanna..þó að ung sé og ekki alltaf setið yfir kaffibolla , en aldur í öllu og öllum er jú afstæður..það er jú ekki magnið heldur gæðin sem skifta máli þegar upp er staðið.....