... varð mér svo mikið bloggmál, að ég gat ekki stillt mig svona rétt fyrir nóttina að skrifa eitt lítið barnabangsaverndarblogg.
Eins og lesendur mínir vita - flestir allavega - þá eru barnaverndarmál mér mjög hugleikin. Og nú er mér allri lokið.
Þannig er að ég á vinkonu. Og hún á lítinn 8 ára dreng, sem við skulum kalla Ara - þó hann heiti það ekki í raun og veru, þrátt fyrir að vera með blá augu (allavega svona að mestu leyti) - svona til að vernda viðkvæmar sálir. Ég stóð í þeirri meiningu - þangað til í kvöld - að þessi vinkona mín væri alger fyrirmyndaruppalandi. En ekki lengur. Og hefst þá lesturinn:
Ari litli kom heim úr skólanum í dag, með Hákon bekkjarbangsa með sér. Þetta er sumsé einhverskonar vináttuverkefni í bekknum hans Ara, bekkjarfélagar skiptast á um að sinna Hákoni bekkjarbangsa, og umönnun hans fylgir ströngum reglum.
Mjög gott mál, og alveg til þess gert að efla félagsþroska barna, og vekja þau til umhugsunar um að orð geta sært. Það er þó öllu verra með foreldra Ara. Hann er sjómaður, hún er dyravörður. Biluð blanda, en gengur upp einhverra hluta vegna. Nú hinsvegar hellast yfir mig áhyggjur af Ara litla, sem er bara átta ára trítill, og þeim skelfilegu aðstæðum sem hann elst upp við.
Víkur nú sögunni aftur að Hákoni bekkjarbangsa. Það má semsagt ekki geyma Hákon ofaní tösku, meðan öðru er sinnt, því svoleiðis gerir maður ekki við vini sína. Mamman sætti sig við að hafa lítið loðið kvikindi á eldhúsborðinu, án mikilla vandkvæða. Öllu verra var, þegar foreldrarnir fóru að ræða einhver kreppumál, og upp úr öðru þeirra hrökk: "Andskotans........." Þá leit Ari litli strangur á foreldrana og benti þeim kurteislega á að Hákon væri viðstaddur, og hvort þau væru til í að gæta orða sinna. Foreldrarnir litu hvort á annað, og reyndu eftir megni að hlægja ekki, og lofuðu öllu fögru. Ari litli tók gleði sína á ný, spjallaði við Hákon, og við foreldrana um daginn og veginn.
Þá tók heimilishundurinn sig til og prumpaði. Þá gall í húsmóðurinni: "Birta þó, ertu að prumpa???" Og enn litu blá augu upp, mun alvarlegri en í fyrsta skiptið:"Mamma, ég var að segja þér, að tala ekki svona dónalega þegar Hákon heyrir til!" Þannig að það má semsagt hvorki blóta, né segja prump eða kúkur nálægt Hákoni. OK, þetta urðu foreldrarnir að sætta sig við.
En nú tók ekki betra við. Því Ari litli þurfti að hendast úr efri byggðum borgarinnar alla leið vestur í bæ, á skátafund, og að sjálfsögðu var Hákon bekkjarbangsi með í för. Í þessum ferðum eru oft fjörugar samræður hjá litlu fjölskyldunni, enda hafa þau ÖLL mjög gaman af því að tala. Og umræðuefnin eru margvísleg. En nú brá svo við, að megnið af leiðinni sat litla fjölskyldan í þögn. Ískaldri þögn.
Hversvegna?
Vegna þess að Hákon bekkjarbangsi þolir ekki svona talsmáta! Þegar foreldrarnir höfðu báðir misst út úr sér Helv.... og Andsk... einu sinni eða tvisvar, og spurt hvers vegna Hákon héti Hákon en ekki Siggi og hvort það mætti þá kalla hann Konna, og fengið ískalt augnaráð úr aftursætinu, þar sem þeim var kurteislega bent á að Hákon héti Hákon, af því hann heitir Hákon en ekki Siggi, og að það mætti ekki kalla hann Konna, því það væri ljótt að uppnefna aðra, og maður ætti ekki að blóta svo Hákon heyrði til, þá féllust þeim algerlega hendur og hættu bara að tala!!
Semsagt: Niðurstaðan er þessi. Vinkona mín, og maðurinn hennar, eru með öllu óhæf til að ala upp þennan litla átta ára trítil, því þau nota greinilega blótsyrði í aðra hvora setningu, eru endalausir stríðnispúkar, og eru greinilega í áhættuhóp eineltisbullna.
Nú liggur fyrir að það er starfsdagur í skólanum hans Ara á morgun, og Hákon bekkjarbangsi því kominn til að vera fram á mánudag! Læt ykkur vita um framvindu mála á þessu heimili, og hvort ég neyðist til að hringja í barnavernd strax á laugardag!
Hvað skyldi barnavernd hafa um þetta mál að segja? Ja, kona spyr sig....
Eins og lesendur mínir vita - flestir allavega - þá eru barnaverndarmál mér mjög hugleikin. Og nú er mér allri lokið.
Þannig er að ég á vinkonu. Og hún á lítinn 8 ára dreng, sem við skulum kalla Ara - þó hann heiti það ekki í raun og veru, þrátt fyrir að vera með blá augu (allavega svona að mestu leyti) - svona til að vernda viðkvæmar sálir. Ég stóð í þeirri meiningu - þangað til í kvöld - að þessi vinkona mín væri alger fyrirmyndaruppalandi. En ekki lengur. Og hefst þá lesturinn:
Ari litli kom heim úr skólanum í dag, með Hákon bekkjarbangsa með sér. Þetta er sumsé einhverskonar vináttuverkefni í bekknum hans Ara, bekkjarfélagar skiptast á um að sinna Hákoni bekkjarbangsa, og umönnun hans fylgir ströngum reglum.
Mjög gott mál, og alveg til þess gert að efla félagsþroska barna, og vekja þau til umhugsunar um að orð geta sært. Það er þó öllu verra með foreldra Ara. Hann er sjómaður, hún er dyravörður. Biluð blanda, en gengur upp einhverra hluta vegna. Nú hinsvegar hellast yfir mig áhyggjur af Ara litla, sem er bara átta ára trítill, og þeim skelfilegu aðstæðum sem hann elst upp við.
Víkur nú sögunni aftur að Hákoni bekkjarbangsa. Það má semsagt ekki geyma Hákon ofaní tösku, meðan öðru er sinnt, því svoleiðis gerir maður ekki við vini sína. Mamman sætti sig við að hafa lítið loðið kvikindi á eldhúsborðinu, án mikilla vandkvæða. Öllu verra var, þegar foreldrarnir fóru að ræða einhver kreppumál, og upp úr öðru þeirra hrökk: "Andskotans........." Þá leit Ari litli strangur á foreldrana og benti þeim kurteislega á að Hákon væri viðstaddur, og hvort þau væru til í að gæta orða sinna. Foreldrarnir litu hvort á annað, og reyndu eftir megni að hlægja ekki, og lofuðu öllu fögru. Ari litli tók gleði sína á ný, spjallaði við Hákon, og við foreldrana um daginn og veginn.
Þá tók heimilishundurinn sig til og prumpaði. Þá gall í húsmóðurinni: "Birta þó, ertu að prumpa???" Og enn litu blá augu upp, mun alvarlegri en í fyrsta skiptið:"Mamma, ég var að segja þér, að tala ekki svona dónalega þegar Hákon heyrir til!" Þannig að það má semsagt hvorki blóta, né segja prump eða kúkur nálægt Hákoni. OK, þetta urðu foreldrarnir að sætta sig við.
En nú tók ekki betra við. Því Ari litli þurfti að hendast úr efri byggðum borgarinnar alla leið vestur í bæ, á skátafund, og að sjálfsögðu var Hákon bekkjarbangsi með í för. Í þessum ferðum eru oft fjörugar samræður hjá litlu fjölskyldunni, enda hafa þau ÖLL mjög gaman af því að tala. Og umræðuefnin eru margvísleg. En nú brá svo við, að megnið af leiðinni sat litla fjölskyldan í þögn. Ískaldri þögn.
Hversvegna?
Vegna þess að Hákon bekkjarbangsi þolir ekki svona talsmáta! Þegar foreldrarnir höfðu báðir misst út úr sér Helv.... og Andsk... einu sinni eða tvisvar, og spurt hvers vegna Hákon héti Hákon en ekki Siggi og hvort það mætti þá kalla hann Konna, og fengið ískalt augnaráð úr aftursætinu, þar sem þeim var kurteislega bent á að Hákon héti Hákon, af því hann heitir Hákon en ekki Siggi, og að það mætti ekki kalla hann Konna, því það væri ljótt að uppnefna aðra, og maður ætti ekki að blóta svo Hákon heyrði til, þá féllust þeim algerlega hendur og hættu bara að tala!!
Semsagt: Niðurstaðan er þessi. Vinkona mín, og maðurinn hennar, eru með öllu óhæf til að ala upp þennan litla átta ára trítil, því þau nota greinilega blótsyrði í aðra hvora setningu, eru endalausir stríðnispúkar, og eru greinilega í áhættuhóp eineltisbullna.
Nú liggur fyrir að það er starfsdagur í skólanum hans Ara á morgun, og Hákon bekkjarbangsi því kominn til að vera fram á mánudag! Læt ykkur vita um framvindu mála á þessu heimili, og hvort ég neyðist til að hringja í barnavernd strax á laugardag!
Hvað skyldi barnavernd hafa um þetta mál að segja? Ja, kona spyr sig....
Fyrst birt 30.1.2009 | 03:11
Athugasemdir
Taktu niður vaktsíma barnaverndar yfir helgina og settu miða með númerinu á ísskápinn....með rauðum Artline 720 helst.
Hví?
Jú....það eru allar líkur á að þessi hreinskilni,sjálfstæði 8 ára drengur gefist upp á slæmu uppeldi "fyrirmyndar" foreldranna og strjúki með nesti og helstu nauðsynjar, til að forða bekkjarbangsanum frá því slæma hlutskipti að tilheyra þessari familíu í örfáa daga.
Svo ekki sé talað um heimilishundinn sem gerði heiðarlega tilraun til að "smakka" aðeins á litla bangsanebbanum....jalla!
Heyrðu það er sko pabbahelgi hjá Hákoni
Ég ætla að hringja snöggvast gullið mitt og athuga hvernig gengur hjá þeim feðgum....kannski er komin ísköld þögn í Skerjafjörðin
Grænn penni gengur og mikið er ég glöð að þú tekur þetta svo alvarlega að vaktsíminn er kominn á sinn áberandi stað!
Viss'ég gæti stólað á þig elskan
Væri ekki gott fyrir allar fjölskyldur að taka svona bangsa að sér í smá tíma?
En sko Berglind....pennavinir svara manni á emaili