... lýs úr hári!!!
Nú get ég ekki orða bundist, þrátt fyrir yfirþyrmandi bloggleti, og skort á tjáningarþörf! Ég var að skoða netið, svona eins og ég geri flesta daga, og brá mér inn á samkeppnisaðilann vísi.is, sem er ekki í frásögur færandi, nema kannski fyrir þær sakir einar að ég álpaðist til að kjósa í kjörkassanum. Þar er spurt hvort lögleiða eigi kannabisefni á Íslandi. Spurningin er svosem ekki út í hött, einkum í ljósi tíðinda síðustu daga og vikna, þar sem hver verksmiðjan á fætur annarri hefur verið upprætt, en það sem er tíðindavert við þessa könnun eru svörin. 60,8 prósent svarenda eru fylgjandi lögleiðingu kannabisefna!!!!!
Segi og skrifa SEXTÍU KOMMA ÁTTA PRÓSENT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Er ekki allt í lagi með landann?????? Ég bara spyr???? Á sama tíma eru Hollendingar, sem hafa verið þjóða fremstir í lögleiðingu fíkniefna, að draga í land með frjálsræði þar í landi, og loka nú hverri hassbúllunni á fætur annarri, af fenginni reynslu!
Ég hef því miður, eins og margir aðrir, ekki bara reynt þetta á eigin skinni, heldur líka séð afleiðingarnar á börnunum okkar, sem eiga að erfa land og þjóð. Sjálfsagt er hægt að halda því fram að fólk sem notar kannabisefni sé ekki eins ofbeldishneigt og aðrir fíkniefnaneytendur. Veit það alveg, enda eyddi ég æði mörgum stundum á sínum tíma í að segja "VÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁ´" og horfa á tónlistina flæða út úr hátölurunum, eða annað álíka fánýtt. Og meðan ég var útúrskökk, gat ég engan veginn alið upp barnið mitt, sinnt húsverkum, hvað þá farið í vinnu eða skóla, eða gert yfirhöfuð eitthvað sem vit var í! Og með síaukinni kannabisneyslu fór paranojan að aukast, ég þurfti meira og meira til að ná sömu vímunni, varð þyngri og þyngri andlega, og fór að þurfa eitthvað til að hressa mig við. Næsta rökrétta skref var því að fara í amfetamínneyslu.
Og ég er ekki ein um þessa reynslu. Því miður. Langt í frá.
Vítahringurinn var skelfilegur. Upp á spítti, niður á stuði. Meira og meira þurfti til að fara upp, og enn meira til að ná mér niður. Og þá var ég langt í frá eitthvað friðelskandi blómabarn!
Saga mín er ekki einstök. Og svona sögur hafa heyrst um allt þjóðfélagið í sívaxandi mæli síðustu tuttugu árin eða svo. Því spyr ég sjálfa mig hvað sé eiginlega að gerast í kollinum á þjóðinni ef henni finnst í lagi að lögleiða kannabisefni.
Við sem þjóð eigum í mesta basli með þau löglegu fíkniefni sem nú þegar eru á markaði, áfengi og tóbak. Þurfum við virkilega að bæta kannabis í safnið? Og ef við lögleiðum kannabis, hvað er þá langt í að við lögleiðum önnur fíkniefni? LSD, PCP, heróín, amfetamín, kókaín, alsælu, .................
Ég bara næ ekki upp í nefið á mér! Ræddi þetta í síma við fysið áðan. Báðar höfum við nú komið nálægt ungviðinu okkar á framhaldsskólaböllum, og ég segi nú bara við þá sem vilja lögleiða kannabis: Fáið að mæta á eitt eða tvö skólaböll, og sitja í sjúkragæslunni! Þar sjáum við allan nöturleikann sem fíkniefnin skapa. Fáið að fara inn á meðferðarstöðvarnar og sjá afleiðingarnar með berum augum. Talið við börnin sem fóru í neyslu, en náðu að snúa við blaðinu áður en of seint reyndist.
Ég á lítinn frænda, sem byrjaði að reykja tóbak. Áður en nokkur vissi, var hann farinn að reykja kannabis. Ekkert stórmál, því það er nú eiginlega ekki dóp, ha? Well, því miður, þá var það ekki nóg fyrir hann. Úr kannabis fór hann í "hörðu" efnin. Hann má þakka guði fyrir það að hafa komist út úr þessu heill á húfi. Sumir félagar hans gerðu það ekki. Fullt af mínum félögum gerðu það ekki heldur. Heldur ekki bróðir minn heitinn. ÞAÐ er nöturlegur sannleikurinn í málinu.
Hvað skyldu mörg ungmenni þurfa að deyja af völdum "mjúkra" fíkniefna eins og kannabis, til að við sem þjóð þurfum ekki að ræða lögleiðingu þeirra? Ja, kona spyr sig.....
Nú get ég ekki orða bundist, þrátt fyrir yfirþyrmandi bloggleti, og skort á tjáningarþörf! Ég var að skoða netið, svona eins og ég geri flesta daga, og brá mér inn á samkeppnisaðilann vísi.is, sem er ekki í frásögur færandi, nema kannski fyrir þær sakir einar að ég álpaðist til að kjósa í kjörkassanum. Þar er spurt hvort lögleiða eigi kannabisefni á Íslandi. Spurningin er svosem ekki út í hött, einkum í ljósi tíðinda síðustu daga og vikna, þar sem hver verksmiðjan á fætur annarri hefur verið upprætt, en það sem er tíðindavert við þessa könnun eru svörin. 60,8 prósent svarenda eru fylgjandi lögleiðingu kannabisefna!!!!!
Segi og skrifa SEXTÍU KOMMA ÁTTA PRÓSENT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Er ekki allt í lagi með landann?????? Ég bara spyr???? Á sama tíma eru Hollendingar, sem hafa verið þjóða fremstir í lögleiðingu fíkniefna, að draga í land með frjálsræði þar í landi, og loka nú hverri hassbúllunni á fætur annarri, af fenginni reynslu!
Ég hef því miður, eins og margir aðrir, ekki bara reynt þetta á eigin skinni, heldur líka séð afleiðingarnar á börnunum okkar, sem eiga að erfa land og þjóð. Sjálfsagt er hægt að halda því fram að fólk sem notar kannabisefni sé ekki eins ofbeldishneigt og aðrir fíkniefnaneytendur. Veit það alveg, enda eyddi ég æði mörgum stundum á sínum tíma í að segja "VÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁÁ´" og horfa á tónlistina flæða út úr hátölurunum, eða annað álíka fánýtt. Og meðan ég var útúrskökk, gat ég engan veginn alið upp barnið mitt, sinnt húsverkum, hvað þá farið í vinnu eða skóla, eða gert yfirhöfuð eitthvað sem vit var í! Og með síaukinni kannabisneyslu fór paranojan að aukast, ég þurfti meira og meira til að ná sömu vímunni, varð þyngri og þyngri andlega, og fór að þurfa eitthvað til að hressa mig við. Næsta rökrétta skref var því að fara í amfetamínneyslu.
Og ég er ekki ein um þessa reynslu. Því miður. Langt í frá.
Vítahringurinn var skelfilegur. Upp á spítti, niður á stuði. Meira og meira þurfti til að fara upp, og enn meira til að ná mér niður. Og þá var ég langt í frá eitthvað friðelskandi blómabarn!
Saga mín er ekki einstök. Og svona sögur hafa heyrst um allt þjóðfélagið í sívaxandi mæli síðustu tuttugu árin eða svo. Því spyr ég sjálfa mig hvað sé eiginlega að gerast í kollinum á þjóðinni ef henni finnst í lagi að lögleiða kannabisefni.
Við sem þjóð eigum í mesta basli með þau löglegu fíkniefni sem nú þegar eru á markaði, áfengi og tóbak. Þurfum við virkilega að bæta kannabis í safnið? Og ef við lögleiðum kannabis, hvað er þá langt í að við lögleiðum önnur fíkniefni? LSD, PCP, heróín, amfetamín, kókaín, alsælu, .................
Ég bara næ ekki upp í nefið á mér! Ræddi þetta í síma við fysið áðan. Báðar höfum við nú komið nálægt ungviðinu okkar á framhaldsskólaböllum, og ég segi nú bara við þá sem vilja lögleiða kannabis: Fáið að mæta á eitt eða tvö skólaböll, og sitja í sjúkragæslunni! Þar sjáum við allan nöturleikann sem fíkniefnin skapa. Fáið að fara inn á meðferðarstöðvarnar og sjá afleiðingarnar með berum augum. Talið við börnin sem fóru í neyslu, en náðu að snúa við blaðinu áður en of seint reyndist.
Ég á lítinn frænda, sem byrjaði að reykja tóbak. Áður en nokkur vissi, var hann farinn að reykja kannabis. Ekkert stórmál, því það er nú eiginlega ekki dóp, ha? Well, því miður, þá var það ekki nóg fyrir hann. Úr kannabis fór hann í "hörðu" efnin. Hann má þakka guði fyrir það að hafa komist út úr þessu heill á húfi. Sumir félagar hans gerðu það ekki. Fullt af mínum félögum gerðu það ekki heldur. Heldur ekki bróðir minn heitinn. ÞAÐ er nöturlegur sannleikurinn í málinu.
Hvað skyldu mörg ungmenni þurfa að deyja af völdum "mjúkra" fíkniefna eins og kannabis, til að við sem þjóð þurfum ekki að ræða lögleiðingu þeirra? Ja, kona spyr sig.....
Fyrst birt 24.3.2009 | 01:41
Athugasemdir
kv.Guðrún María.
Hvað er málið....er fólk ekki að sjá hvaða vandamál fylgja lögleiðingu sem þessari og heldur fólk það virkilega að það sé einhver lausn fólgin í að lögleiða þetta ógeð??!!
Ég spyr mig, sem uppalandi og þar með fyrirmynd góðra siða, hvernig mér sem uppalanda gengi nú að koma því inn í hausinn á börnunum mínum að þetta væri þeim ekki hollt, ef ríkið léti verða að því að lögleiða þetta.
Miðað við þessa könnun virðist þjóðfélagið allavega vera tilbúið að samþykkja enn eitt eitrið!
Get allavega sagt þér það af fyllstu alvöru....ég myndi hætta samstundis allri öryggisvörslu....býð sjálfri mér ekki upp á svona vinnu umhverfi, finnst nóg um ástandið eins og það er og ekkert að gert. Og þá er ég ekki endilega að tala um unglingana okkar....ástandið í miðbæ reykjavíkur um helgar talar sínu máli. Bætum við nokkrum tugum af hasshausum, reykjandi á götuhornum og þá þarf ekki að spyrja sig að því hvernig fer..ónei!
Já, elskan..nú erum við sko þokkalega sammála!!!! Og svei mér, ef ég flyttist ekki bara af landi brott!
Ég skal alveg basla með landanum í efnahagsþrengingum og leggja á mig það sem til þarf....en lögleyðingu eiturlyfja læt ég ekki yfir mig né mína ganga.
Krús og koss á þig elsku Fysið mitt..takk fyrir flotta bloggfærslu og það að vekja máls á þessu!