...hefur orðið til þess að ég hef engan tíma gefið mér til að blogga. Skammast mín nú soldið sko, sér í lagi þegar fysið mitt er svo dugleg að blogga að það koma oftar en ekki tvær færslur á dag frá henni. Svo nú skal bætt úr.
Milli ferða í efri byggðir til að sinna fysinu og tíkinni minni, hef ég verið á haus heima að undirbúa komu jarðfræðinganna minna frá Ameríku. Þau komu svo loks á sunnudagsmorgun, uppgefin eftir sólarhrings ferðalag, en máttu nú standa í stappi við Avis í Leifsstöð áður en bílaleigubíllinn fékkst afgreiddur. Allt hafðist þetta þó að lokum, og þremur tímum eftir lendingu, vorum við öll lent í Club Berja. Farangri mokað inn, gefið kaffi og með því á garðann, áður en þau fóru á eigin vegum í city sightseeing og Krýsuvíkurhring, meðan ég og frumburðurinn misstum okkur í eldamennsku fyrir kvöldið.
Jarðfræðingarnir fengu skýr fyrirmæli um kaup á símakorti og tilheyrandi leiðbeiningar, en tókst nú samt á einhvern undraverðan hátt að klúðra málum þegar kortið var sett í símann, og til að toppa það afhentu þau kappanum á bensínstöðinni miðann með númerinu mínu á, svo nú bíð ég eftir að einhver sætur strákur frá N1 hringi og biðji um deit ....... Kona má nú alltaf vona er það ekki?????
Góðri stund eftir að þau voru lögð af stað í Krýsuvíkurhring, voru fræðingarnir mínir rammvillt, síminn ekki virkur og góð ráð dýr!!!! Endaði með símtali til Ameríku, og í Ameríku var reynt að ná sambandi við mig á netinu, en ég var á haus í eldhúsinu, og því víðs fjarri tölvu og svoleiðis samskiptum.
Hafði nú samt ekki miklar áhyggjur af málum á þessum punkti, og þegar til kom þurfti engar áhyggjur að hafa, þau skiluðu sér í hús, að vísu 2 tímum of seint, en allt hafðist þetta. Maturinn var auðvitað tilbúinn, svo það var ekkert annað að gera en bretta upp ermar og setjast að krásum.
Og að sjálfsögðu fengu þau rammíslenskan mat, reyktan silung í forrétt, lambalæri með blóðbergi og brúnuðum kartöflum, og svo heimagert rabbarbarapæ með ís í eftirrétt. Grænmetisætan í hópnum fékk risotto í staðinn fyrir lambið.
Allir átu á sig gat, eins og vera ber í sunnudagssteik, og svo var setið fram eftir kvöldi að spjalla og rifja upp góðar stundir frá því í fyrra. Nú er allt útlit fyrir að ég fái fræðingana mína annað hvert ár í fasta ferð til Íslands, og þau líta ekki við öðrum leiðsögumanni en mér. Ferlega fínt.
Fyrr um daginn hafði DHL loksins skilað af sér hingað tækjabúnaði upp á einhverja tugi milljóna, sem þurfti að koma í bílinn, svo innvolsið úr skottinu á bílnum var tekið út og sett í geymslu hér - ásamt einhverjum kílóum af grjóti sem þau höfðu tínt í ferðinni fyrr um daginn - og svo fóru stelpurnar í stuttan göngutúr um hverfið, meðan við krakkarnir kenndum Dixie Pixie að spila Kana. Mjög gaman að því! Kvöldið leið allt of hratt - eða mér fannst það allavega - og svo var farið í að koma mannskapnum í sturtu og háttinn, enda langur dagur framundan hjá þeim daginn eftir.
Í gærmorgun var svo liðið vakið með heitu kaffi, hafragraut og morgunverðarhlaðborði, sem Siggi Hall hefði verið stoltur af. Aftur étið á sig gat, og svo var farið í að klára að pakka í bílinn. Svo pakkaði ég í nestispakka fyrir þau, heimagerðri sultu og marmelaði, og heimabökuðu rúgbrauði, ásamt risotto og einhverju góðgæti. Svo var ekkert eftir nema kveðja, og horfa á eftir þeim leggja land undir fót - eða hjólbarða réttara sagt - og vona að þau kæmust heil á húfi alla leið í Skaftafell. Sem þau gerðu, sem betur fer.
Þau koma svo aftur eftir tvær vikur þegar verða mannaskipti í hópnum.
Restin af deginum fór svo í að sinna fysinu, og hjálpa mömmu smá. Dagurinn í dag fór svo í fysið að öllu leyti. Tók tíkina í kvöld í fjöruferð til að þreyta hana sæmilega, svo fysið fengi svefnfrið. Áttum yndislega stund í fjörunni okkar bara tvær, og gáfumst ekki upp fyrr en var orðið illstætt í fjörunni af roki. Enda er ég alveg uppgefin eftir fjöruferðina. Á leið í bað og bælið. Fysið fær svo aftur umönnun á morgun. Skyldi hún vera skárri í bakinu á morgun? Ja, kona spyr sig....
Fyrst birt 2.7.2008 | 03:02 Milli ferða í efri byggðir til að sinna fysinu og tíkinni minni, hef ég verið á haus heima að undirbúa komu jarðfræðinganna minna frá Ameríku. Þau komu svo loks á sunnudagsmorgun, uppgefin eftir sólarhrings ferðalag, en máttu nú standa í stappi við Avis í Leifsstöð áður en bílaleigubíllinn fékkst afgreiddur. Allt hafðist þetta þó að lokum, og þremur tímum eftir lendingu, vorum við öll lent í Club Berja. Farangri mokað inn, gefið kaffi og með því á garðann, áður en þau fóru á eigin vegum í city sightseeing og Krýsuvíkurhring, meðan ég og frumburðurinn misstum okkur í eldamennsku fyrir kvöldið.
Jarðfræðingarnir fengu skýr fyrirmæli um kaup á símakorti og tilheyrandi leiðbeiningar, en tókst nú samt á einhvern undraverðan hátt að klúðra málum þegar kortið var sett í símann, og til að toppa það afhentu þau kappanum á bensínstöðinni miðann með númerinu mínu á, svo nú bíð ég eftir að einhver sætur strákur frá N1 hringi og biðji um deit ....... Kona má nú alltaf vona er það ekki?????
Góðri stund eftir að þau voru lögð af stað í Krýsuvíkurhring, voru fræðingarnir mínir rammvillt, síminn ekki virkur og góð ráð dýr!!!! Endaði með símtali til Ameríku, og í Ameríku var reynt að ná sambandi við mig á netinu, en ég var á haus í eldhúsinu, og því víðs fjarri tölvu og svoleiðis samskiptum.
Hafði nú samt ekki miklar áhyggjur af málum á þessum punkti, og þegar til kom þurfti engar áhyggjur að hafa, þau skiluðu sér í hús, að vísu 2 tímum of seint, en allt hafðist þetta. Maturinn var auðvitað tilbúinn, svo það var ekkert annað að gera en bretta upp ermar og setjast að krásum.
Og að sjálfsögðu fengu þau rammíslenskan mat, reyktan silung í forrétt, lambalæri með blóðbergi og brúnuðum kartöflum, og svo heimagert rabbarbarapæ með ís í eftirrétt. Grænmetisætan í hópnum fékk risotto í staðinn fyrir lambið.
Allir átu á sig gat, eins og vera ber í sunnudagssteik, og svo var setið fram eftir kvöldi að spjalla og rifja upp góðar stundir frá því í fyrra. Nú er allt útlit fyrir að ég fái fræðingana mína annað hvert ár í fasta ferð til Íslands, og þau líta ekki við öðrum leiðsögumanni en mér. Ferlega fínt.
Fyrr um daginn hafði DHL loksins skilað af sér hingað tækjabúnaði upp á einhverja tugi milljóna, sem þurfti að koma í bílinn, svo innvolsið úr skottinu á bílnum var tekið út og sett í geymslu hér - ásamt einhverjum kílóum af grjóti sem þau höfðu tínt í ferðinni fyrr um daginn - og svo fóru stelpurnar í stuttan göngutúr um hverfið, meðan við krakkarnir kenndum Dixie Pixie að spila Kana. Mjög gaman að því! Kvöldið leið allt of hratt - eða mér fannst það allavega - og svo var farið í að koma mannskapnum í sturtu og háttinn, enda langur dagur framundan hjá þeim daginn eftir.
Í gærmorgun var svo liðið vakið með heitu kaffi, hafragraut og morgunverðarhlaðborði, sem Siggi Hall hefði verið stoltur af. Aftur étið á sig gat, og svo var farið í að klára að pakka í bílinn. Svo pakkaði ég í nestispakka fyrir þau, heimagerðri sultu og marmelaði, og heimabökuðu rúgbrauði, ásamt risotto og einhverju góðgæti. Svo var ekkert eftir nema kveðja, og horfa á eftir þeim leggja land undir fót - eða hjólbarða réttara sagt - og vona að þau kæmust heil á húfi alla leið í Skaftafell. Sem þau gerðu, sem betur fer.
Þau koma svo aftur eftir tvær vikur þegar verða mannaskipti í hópnum.
Restin af deginum fór svo í að sinna fysinu, og hjálpa mömmu smá. Dagurinn í dag fór svo í fysið að öllu leyti. Tók tíkina í kvöld í fjöruferð til að þreyta hana sæmilega, svo fysið fengi svefnfrið. Áttum yndislega stund í fjörunni okkar bara tvær, og gáfumst ekki upp fyrr en var orðið illstætt í fjörunni af roki. Enda er ég alveg uppgefin eftir fjöruferðina. Á leið í bað og bælið. Fysið fær svo aftur umönnun á morgun. Skyldi hún vera skárri í bakinu á morgun? Ja, kona spyr sig....
Athugasemdir
Og alveg er ég viss um að sérfræðingurinn hringir loks er ég verð símalaus....
Takk fyrir litlu sætuna okkar....hún er svo friðsæl og steinsofandi hér við hlið mér!
Þú ert yndi elskan min.