...voru góðir og hreint ekki langir!
Helgin búin að vera góð, átti yndislega stund í fjörunni okkar Addýar í gær með henni og Stasi, þvílík endurnæring að ganga í fjöruborðinu og hlusta á brimið. Fátt sem nærir mig eins og það. Hljóðin í fjörunni minntu mig á aðra uppáhaldsfjöruna mína á landinu, Reynisfjöru. Þangað ætla ég í sumar, þó ég sé bara ein og ekki með ferðamenn, bara til að hlaða kyrrð og fegurð í sálartetrið.
Seint í gærkvöldi fékk ég boð frá SelDur um að kíkja í kaffi. Á þeim tímapunkti var ég gráti næst, og greip því tækifærið fegins hendi, og skrapp milli húsa í Hafnarfirði til að fá mér kaffi. Átti mjög svo yndislega kvöldstund með BalAx/SelDri og fæ seint þakkað fyrir það. Eins og Addý segir: Það ættu allir að eiga amk tvo, og skylduskammtur er tvisvar á dag!!!!!
Annars eru dagarnir búnir að vera einstaklega ljúfir yfir hátíðina, eitthvað um gesti og gangandi, bæði kvölds og morgna. Bakaðar pönnukökur í stórum stíl, enda bý ég til bestu pönnukökur í heimi (!) og tekið aðeins í spil á fimmtudagskvöldið með börnunum. Bara yndislegt þegar brottfluttu börnin hringja og spyrja hvort ég sé til í að spila með þeim! Er hægt að vera heppnari með þessi börn??
Og þegar ég hugsa um hvað eitt þessara barna hefur þurft að ganga í gegnum á stuttri ævi, þá spyr ég mig hvað ég hafi gert til að koma honum til manns án teljandi vandræða. Svarið er ekki einfalt, en sennilega hefur nú hjálpað mest að tala við hann, um allt milli himins og jarðar, eins og vitiborna manneskju, og ekkert hefur það verið sem ekki má ræða okkar á milli. Hann hefur líka alltaf fengið allan minn stuðning þegar hann hefur þurft, og ég er svo stolt af þessum strák, að stundum spretta tárin fram af gleði og stolti.
Nú þarf ég hins vegar að fara að undirbúa mig fyrir fund strax eftir helgi, nú verður málinu með jeppann ógurlega landað í eitt skipti fyrir öll. Þolinmæði mín er brostin - fyrir löngu reyndar - og ég er búin að fá gott fólk í lið með mér til að lenda málinu. Fleiri fréttir af því eftir helgina.
Sorgarfréttir helgarinnar tóku líka aðeins á, og um leið og ég votta aðstandendum samúð mína, vona ég að slysin verði ekki fleiri í ár. Ég var búin að binda vonir mínar við að þetta yrði slysalausa sumarið, og að allir hjólamenn kæmu heilir frá því.
Kvöldinu verður varið í faðmi fjölskyldunnar, engin vinna í kvöld sem betur fer, og morgundagurinn í fundastúss og undirbúning fyrir fund. Skyldi ég fara heim á jeppanum ógurlega af þeim fundi? Ja kona spyr sig....
Fyrst birt 23.3.2008 | 16:04 Helgin búin að vera góð, átti yndislega stund í fjörunni okkar Addýar í gær með henni og Stasi, þvílík endurnæring að ganga í fjöruborðinu og hlusta á brimið. Fátt sem nærir mig eins og það. Hljóðin í fjörunni minntu mig á aðra uppáhaldsfjöruna mína á landinu, Reynisfjöru. Þangað ætla ég í sumar, þó ég sé bara ein og ekki með ferðamenn, bara til að hlaða kyrrð og fegurð í sálartetrið.
Seint í gærkvöldi fékk ég boð frá SelDur um að kíkja í kaffi. Á þeim tímapunkti var ég gráti næst, og greip því tækifærið fegins hendi, og skrapp milli húsa í Hafnarfirði til að fá mér kaffi. Átti mjög svo yndislega kvöldstund með BalAx/SelDri og fæ seint þakkað fyrir það. Eins og Addý segir: Það ættu allir að eiga amk tvo, og skylduskammtur er tvisvar á dag!!!!!
Annars eru dagarnir búnir að vera einstaklega ljúfir yfir hátíðina, eitthvað um gesti og gangandi, bæði kvölds og morgna. Bakaðar pönnukökur í stórum stíl, enda bý ég til bestu pönnukökur í heimi (!) og tekið aðeins í spil á fimmtudagskvöldið með börnunum. Bara yndislegt þegar brottfluttu börnin hringja og spyrja hvort ég sé til í að spila með þeim! Er hægt að vera heppnari með þessi börn??
Og þegar ég hugsa um hvað eitt þessara barna hefur þurft að ganga í gegnum á stuttri ævi, þá spyr ég mig hvað ég hafi gert til að koma honum til manns án teljandi vandræða. Svarið er ekki einfalt, en sennilega hefur nú hjálpað mest að tala við hann, um allt milli himins og jarðar, eins og vitiborna manneskju, og ekkert hefur það verið sem ekki má ræða okkar á milli. Hann hefur líka alltaf fengið allan minn stuðning þegar hann hefur þurft, og ég er svo stolt af þessum strák, að stundum spretta tárin fram af gleði og stolti.
Nú þarf ég hins vegar að fara að undirbúa mig fyrir fund strax eftir helgi, nú verður málinu með jeppann ógurlega landað í eitt skipti fyrir öll. Þolinmæði mín er brostin - fyrir löngu reyndar - og ég er búin að fá gott fólk í lið með mér til að lenda málinu. Fleiri fréttir af því eftir helgina.
Sorgarfréttir helgarinnar tóku líka aðeins á, og um leið og ég votta aðstandendum samúð mína, vona ég að slysin verði ekki fleiri í ár. Ég var búin að binda vonir mínar við að þetta yrði slysalausa sumarið, og að allir hjólamenn kæmu heilir frá því.
Kvöldinu verður varið í faðmi fjölskyldunnar, engin vinna í kvöld sem betur fer, og morgundagurinn í fundastúss og undirbúning fyrir fund. Skyldi ég fara heim á jeppanum ógurlega af þeim fundi? Ja kona spyr sig....
Athugasemdir
Jamm og fer ekki ofan af þessu með BalAx..algjör skylda!