Ég verð svo reið, kannski vegna þess að ég hef hlotið hlutskipti foreldris í svona máli, og sá níðingur fer reglulega inn á Hraun fyrir að eyðileggja saklausar barnssálir, og svo kemur hann út aftur og heldur uppteknum hætti, nú síðast í Grafarvoginum, þar sem enginn veit hversu mörg börn hann hefur eyðilagt.
Réttarkerfi Íslands er langt aftur í fornöld þegar kemur að þessum málaflokki; og þó ekki, því í fornöld voru svona menn hálshöggnir á Alþingi til forna! Kannski kominn tími til að skoða lagaákvæði í Járnsíðu og Jónsbók? Að mínu mati er andleg velferð ALLRA ÞESSARA BARNA á höndum dómskerfisins á Íslandi. Ég veit að þetta eru stór orð, en ég stend við þau hvar og hvenær sem er.
Ég nötra og skelf af innibyrgðri reiði, en þó enn frekar af sorg. Hvað er að þegar ekkert er að? Það er augljóst mál að stórkostleg brotalöm er í kerfinu, úr því þessi maður getur farið inn á Vernd, farið að vinna hjá TÖLVUFYRIRTÆKI þar sem hann hefur ótakmarkaðan aðgang að tölvum og netinu, og fer af stað til að misnota fleiri börn!
Og til að bíta höfuðið af skömminni, þá er þetta athæfi hans öllum öðrum og öllu öðru að kenna en honum sjálfum! Hluti ábyrgðarinnar er að hann tók ekki þunglyndislyfin sín!!!!! Enn og aftur spyr ég : Hvað er að þegar ekkert er að og allt er í lagi????? Svo hlustaði hann ekki á Guð? Og fékk ekki þá meðferð sem honum bar.
Semsagt, kerfinu, lyfjunum og guð að kenna að hann hagar sér svona? Hvenær fær íslenskur almenningur nóg af bullinu, og heimtar gagngerar endurbætur á þessu kerfi?
Ég vil sjá að þessir menn séu skyldaðir til að skrá sig, tilkynna sig í nágrenninu þar sem þeir búa, og hlýti rafrænu eftirliti, auk þess sem efnafræðileg vönun verði gerð skyld. Og að sjálfsögðu á að loka þessa menn inni í mikið lengri tíma en við gerum í dag. Umheimurinn hlær sig máttlausan þegar kemur að þyngd refsinga í þessum málaflokki hérlendis.
Ég var á málþingi fyrir þónokkrum árum, þegar Barnahús var sett á laggirnar, þar sem talaði kona sem starfað hefur að þessum málaflokki í Texas í Bandaríkjunum í áratugi, og aðspurð sagði hún að það væru 100% líkur - já ég sagði 100% LÍKUR - á að þessir menn brjóti af sér aftur - og aftur og aftur og aftur!
Nú er komið nóg!
Fyrst birt 22.1.2007 | 19:21
Athugasemdir
1 
2 Þessir menn eru veikir, engu að kenna, bara mikið veikir. Ég reiðist alltaf þegar trúin er notuð sem skjól. Trúin mælir ekki með að inntöku lyfja sé hætt eða lokað sé á geðlækninn. Þetta er hjá manngreyinu sjálfu og engum öðrum, fast inni í hans eigin höfði. Kerfið má þyngja allsvakalega viðurlög við svona brotum og umgangast þessa menn eins og það sem þeir eru - stórhættulegir.
biddam (IP-tala skráð) 23.1.2007 kl. 10:05
Dómarar og Fangelsismálastofnun hafa í gegnum tíðina afgreitt barnaníðinga af léttúð. Dómar yfir þessum mönnum eru svo vægir að almenningur hristir hausinn. Sá sem falsar víxil eða stelur samloku fær álíka langan dóm. Svo er það þessi hefð að menn þurfa aðeins að afplána hluta dóms. Og þann hluta dóms sem menn þurfa að afplána er að verulegu leyti utan fangelsis. Þeir þurfa aðeins að skila sér inn yfir blánóttina. Sumir fengu að leika lausum hala í Byrginu hjá Gubba smjörsýru. Aðrir eru á Sólheimum í Grímsnesi. Enn aðrir, eins og Ágúst Magnússon, eru á Vernd.
Þessi úrræði geta verið góð og réttmæt þegar aðrir eiga í hlut en barnaníðingar. Barnaníðingar eru fárveikir. Það þarf að vakta þá út frá þeirri vissu að þeir láta til skarar skríða hvenær sem tækifæri gefst. Útgangspunkturinn á að vera sá að börnin okkar séu vernduð fyrir þessum mönnum.
Mér skilst að ferlið í tilfelli Steingríms Njálssonar sé þannig að þegar hann kemur úr fangelsi þá taki eitthvert félagsmálabatterí að sér að útvega honum húsnæði. Ósjaldan er honum plantað í blokk innan um barnafjölskyldur svo lítið ber á. Enginn fylgist með honum. Enginn skiptir sér af honum þangað til hann er næst kærður fyrir barnaníð.
Sennilega er það á herðum dómsmálaráðherra að smíða löggjöf sem tekur af alvöru á barnaníðingum. En því miður eru menn þar á bæ of uppteknir við að reyna að koma upp leyniþjónustu og afbrigði af her.
Full ástæða er til að taka með fyrirvara kenningum sem koma frá Texas. Það ríki er á svo mörgum sviðum á sama stalli og frumstæð 3ja heims ríki. Ekki síst þegar kemur að fangelsismálum. Bragi Guðbrandsson hefur kynnt sér mál barnaníðinga og telur að reynsla sé komin á að hægt sé að lækna unga barnaníðinga. En þeim mun eldri sem þeir eru þá séu þeir ólæknandi.
www.jensgud.blog.is
Þessi úrræði geta verið góð og réttmæt þegar aðrir eiga í hlut en barnaníðingar. Barnaníðingar eru fárveikir. Það þarf að vakta þá út frá þeirri vissu að þeir láta til skarar skríða hvenær sem tækifæri gefst. Útgangspunkturinn á að vera sá að börnin okkar séu vernduð fyrir þessum mönnum.
Mér skilst að ferlið í tilfelli Steingríms Njálssonar sé þannig að þegar hann kemur úr fangelsi þá taki eitthvert félagsmálabatterí að sér að útvega honum húsnæði. Ósjaldan er honum plantað í blokk innan um barnafjölskyldur svo lítið ber á. Enginn fylgist með honum. Enginn skiptir sér af honum þangað til hann er næst kærður fyrir barnaníð.
Sennilega er það á herðum dómsmálaráðherra að smíða löggjöf sem tekur af alvöru á barnaníðingum. En því miður eru menn þar á bæ of uppteknir við að reyna að koma upp leyniþjónustu og afbrigði af her.
Full ástæða er til að taka með fyrirvara kenningum sem koma frá Texas. Það ríki er á svo mörgum sviðum á sama stalli og frumstæð 3ja heims ríki. Ekki síst þegar kemur að fangelsismálum. Bragi Guðbrandsson hefur kynnt sér mál barnaníðinga og telur að reynsla sé komin á að hægt sé að lækna unga barnaníðinga. En þeim mun eldri sem þeir eru þá séu þeir ólæknandi.
www.jensgud.blog.is
