... að blogga og þó fyrr hefði verið - garga vinirnir í símann í sífellu, svo ég þori ekki öðru en að taka dýrmætar mínútur af svefntímanum og gleðja fólkið mitt!
Sumarið er tíminn - sagði Bubbi um árið. Sumarið er tíminn þegar ég gef mér engan tíma til að sitja fyrir framan skjáinn, en er út um hvippinn og hvappinn að gera eitthvað allt annað. Sem er gott, en það má auðvitað ekki vanrækja fólkið sitt heldur. Vandrataður millivegur þarna.
Sit hálf-vængbrotin hér heima, fysið er erlendis í heilar tvær vikur - fór í morgun sko - og þegar ég loksins heyrði röddina hennar í kvöld leið mér eins og ég hefði ekki heyrt í henni í marga MÁNUÐI - segi það og skrifa! En það er líka gott að vita af henni í burtu frá öllu baslinu og sandkassaleiknum sem einkennir fólk í kringum okkur þessar vikurnar. Hún þurfti svo sannarlega á hvíldinni að halda, og Fuglinn lofaði mér að dekra við hana á tá og fingri allan tímann. Eins gott að hann standi við það!!!!
Annars er ég nýkomin heim að "westan", ákvað eftir langa og stranga íhugun að láta fólk í sandkassaleik ekki skemma fyrir mér, svo ég skellti mér á landsmót, og sé ekki eftir því! Mikið rosalega var gaman - fyrir ALLAN peninginn! Djammaði non-stop alla helgina, og naut veðurblíðunnar og náttúrufegurðarinnar á Snæfellsnesinu. Svo voru náttúrulega eðal-skemmtikraftar á landsmóti, hélt ég hefði dansað af mér lappirnar á föstudagskvöldið, en náði nú að dansa alveg slatta á laugardagskvöldið líka! Þið sem þetta lesið og voruð á Lýsuhóli - TAKK FYRIR FRÁBÆRA HELGI!!!!!!!!!!!!! Höfum ekki fleiri orð um það!
Vikan er svo nokkuð bókuð hjá mér, og svo er ég nú líka illa haldin af sakni til fysins míns! Þannig að ég ætla bara að vera dugleg að sinna tíkinni okkar - sem er sennilega alveg jafn illa haldin af sakni og ég! Fátt eins gott og að sakna einhvers saman!
Það sem stendur uppúr síðastliðna viku er góð vinátta - gömul og ný - og hvað það er ómetanlegt að eiga góða vini, sem standa við bakið á manni, segja manni til syndanna, taka utan um mann, og hlægja og gráta með manni.
Á aðfaranótt sunnudags eru svo mannaskipti í jarðfræðingahópnum mínum. Góðir vinir fara, en nýr vinur kemur í þeirra stað. Strax farin að hlakka til að fá þau í hús á laugardagskvöld, en líka farin að kvíða því að kveðja. En hluti þeirra kemur trúlega aftur á næsta ári, og þar eru ýmis tækifæri á borðinu, sem eru mjög spennandi svo ekki sé meira sagt. Það verður vonandi rætt aðeins betur á laugardag. Skyldi þetta fara eins og ég er að vonast til? Ja, kona spyr sig......
Fyrst birt 8.7.2008 | 03:05Sumarið er tíminn - sagði Bubbi um árið. Sumarið er tíminn þegar ég gef mér engan tíma til að sitja fyrir framan skjáinn, en er út um hvippinn og hvappinn að gera eitthvað allt annað. Sem er gott, en það má auðvitað ekki vanrækja fólkið sitt heldur. Vandrataður millivegur þarna.
Sit hálf-vængbrotin hér heima, fysið er erlendis í heilar tvær vikur - fór í morgun sko - og þegar ég loksins heyrði röddina hennar í kvöld leið mér eins og ég hefði ekki heyrt í henni í marga MÁNUÐI - segi það og skrifa! En það er líka gott að vita af henni í burtu frá öllu baslinu og sandkassaleiknum sem einkennir fólk í kringum okkur þessar vikurnar. Hún þurfti svo sannarlega á hvíldinni að halda, og Fuglinn lofaði mér að dekra við hana á tá og fingri allan tímann. Eins gott að hann standi við það!!!!
Annars er ég nýkomin heim að "westan", ákvað eftir langa og stranga íhugun að láta fólk í sandkassaleik ekki skemma fyrir mér, svo ég skellti mér á landsmót, og sé ekki eftir því! Mikið rosalega var gaman - fyrir ALLAN peninginn! Djammaði non-stop alla helgina, og naut veðurblíðunnar og náttúrufegurðarinnar á Snæfellsnesinu. Svo voru náttúrulega eðal-skemmtikraftar á landsmóti, hélt ég hefði dansað af mér lappirnar á föstudagskvöldið, en náði nú að dansa alveg slatta á laugardagskvöldið líka! Þið sem þetta lesið og voruð á Lýsuhóli - TAKK FYRIR FRÁBÆRA HELGI!!!!!!!!!!!!! Höfum ekki fleiri orð um það!
Vikan er svo nokkuð bókuð hjá mér, og svo er ég nú líka illa haldin af sakni til fysins míns! Þannig að ég ætla bara að vera dugleg að sinna tíkinni okkar - sem er sennilega alveg jafn illa haldin af sakni og ég! Fátt eins gott og að sakna einhvers saman!
Það sem stendur uppúr síðastliðna viku er góð vinátta - gömul og ný - og hvað það er ómetanlegt að eiga góða vini, sem standa við bakið á manni, segja manni til syndanna, taka utan um mann, og hlægja og gráta með manni.
Á aðfaranótt sunnudags eru svo mannaskipti í jarðfræðingahópnum mínum. Góðir vinir fara, en nýr vinur kemur í þeirra stað. Strax farin að hlakka til að fá þau í hús á laugardagskvöld, en líka farin að kvíða því að kveðja. En hluti þeirra kemur trúlega aftur á næsta ári, og þar eru ýmis tækifæri á borðinu, sem eru mjög spennandi svo ekki sé meira sagt. Það verður vonandi rætt aðeins betur á laugardag. Skyldi þetta fara eins og ég er að vonast til? Ja, kona spyr sig......
Athugasemdir