... eftir þetta annars ágæta maníukast. Löngunin til að skríða undir sæng og taka ekki þátt er yfirþyrmandi. Langar ekki að svara símanum; kannski eins gott að hann er búinn að þegja að mestu í dag. Sit bara hreyfingarlaus í sófanum að sauma, með þunga tónlist á. Tókst þó að klára að ganga frá eftir matarboðið í gær, áður en ég hrundi. Sem betur fer, því annars væru myglandi matarleifar út um allt. Veit að fysið mitt er með áhyggjur af mér, og finnst það vont. Ekkert mikil ástæða tll að hafa áhyggjur af mér, hef nú farið gegnum svona sveiflur æði oft áður, og kem yfirleitt á löppunum út út þeim. Treysti því að ég geri það í þetta skiptið líka.
Til að bæta gráu ofan á svart, þá kom ég mér í smá vandræði um daginn, og ekki alveg viss hvernig ég á að snúa mér í því máli. En það er bara svo dæmigert fyrir mig að koma mér í eitthvað vesen þegar ég er að detta í maníukast. Það sem mér þykir verst við þetta er að þetta gæti kostað mig góðan vinskap, og það finnst mér slæmt.
Frumburðurinn hafði nú á orði um daginn, að það væri eins gott að ég væri blönk í þessu kastinu, minnugur þess þegar ég spreðaði hálfri milljón í einni maníunni. Hann er samt að passa upp á mömmuhróið sitt þessa dagana, og lætur mig ekki komast upp með að loka mig af núna.
Það hlaut svo sem að koma að því að ég hryndi niður, en mikið væri ég til í að vera bara í svona maníu í sumar. Vera yfirfull af dugnaði og þessari tilfinningu að ég geti allt sem ég tek mér fyrir hendur. Vera laus við þennan draug sem situr núna á öxlinni og segir mér að ég sé ómöguleg í alla staði, og geti ekki gert nokkurn skapaðan hlut rétt. Ætli hann verði enn á öxlinni á morgun? Ja, kona spyr sig....
Fyrst birt 9.6.2008 | 00:44 Til að bæta gráu ofan á svart, þá kom ég mér í smá vandræði um daginn, og ekki alveg viss hvernig ég á að snúa mér í því máli. En það er bara svo dæmigert fyrir mig að koma mér í eitthvað vesen þegar ég er að detta í maníukast. Það sem mér þykir verst við þetta er að þetta gæti kostað mig góðan vinskap, og það finnst mér slæmt.
Frumburðurinn hafði nú á orði um daginn, að það væri eins gott að ég væri blönk í þessu kastinu, minnugur þess þegar ég spreðaði hálfri milljón í einni maníunni. Hann er samt að passa upp á mömmuhróið sitt þessa dagana, og lætur mig ekki komast upp með að loka mig af núna.
Það hlaut svo sem að koma að því að ég hryndi niður, en mikið væri ég til í að vera bara í svona maníu í sumar. Vera yfirfull af dugnaði og þessari tilfinningu að ég geti allt sem ég tek mér fyrir hendur. Vera laus við þennan draug sem situr núna á öxlinni og segir mér að ég sé ómöguleg í alla staði, og geti ekki gert nokkurn skapaðan hlut rétt. Ætli hann verði enn á öxlinni á morgun? Ja, kona spyr sig....
Athugasemdir
Eitt bros, eitt tindrandi blik í auga,
eitt orð úr gulli,kann sálarsár að lauga.
Því er veröld á sálinni dynur,
er ekkert eins verðmætt og VINUR.
Hafðu það best, vinkona.
Það er alveg ömurlegt að líða svona,en þetta gengur yfir.Vertu bara dugleg að bögga vini þína,því að það er ömurlegt að veltast í þessu einn.Þú veist hvað síminn minn er ef ég get gert eitthvað.
út í nátturunni í sólskíninu..
Annað hvort það eða hausar hefðu farið að fjúka..
Egill greiið var svo óheppinn að hringja í mig ÁÐUR en ég fór út í nátturuna ....
Stundum þarf maður bara að vera einn líka ...
Þú ómöguleg??? Aldrei hef ég séð eða heyrt af því. Skil samt þessar hugsanir mjög vel, geng reglulega í gegnum þær sjálf. Þú, sterka og duglega kona, kemst vonandi í gegnum þetta sem allra allra fyrst.
Hlýjar kveðjur að norðan.
Takk fyrir matinn sweetest (fyrir æði löngu reyndar)....hann var æði!
Auðvitað er ég með áhyggjur af þér..er alltaf með áhyggjur af þér og alltaf að skammast í þér....meiri þolinmæðin sem þú hefur fyrir mér. Það að þola tuðið í mér er nottla ekki allra sko.
Engar áhyggjur af þessum vin....hann/hún er ekkert að fara eitt eða neitt.
Takk svo mikið fyrir alla aðstoðina elsku hjartað mitt. Veit ekki hvað ég gerði án þín elskan mín og þú vonandi veist það!
Luvya grlfrd!